Kilka dni temu miałam przyjemność uczestniczyć w konferencji Empower Women organizowanej przez Puls Biznesu i w ostatniej chwili zostałam zaproszona do panelu dyskusyjnego poświęconego młodym liderom.

Lubię takie sytuacje. Bez nadmiernego przygotowywania „idealnych” odpowiedzi. Za to z przestrzenią na prawdziwą rozmowę, wymianę doświadczeń i refleksję nad tym, jak bardzo zmienia się dziś świat pracy, przywództwa i oczekiwań wobec liderów.

I właśnie podczas tej dyskusji bardzo mocno wrócił do mnie temat wszechstronnego przywództwa. Bo mam poczucie, że współczesny świat trochę uprościł rolę lidera.

Dziś bardzo często promujemy wyłącznie liderów inspirujących, empatycznych, wspierających, „ludzkich”. I absolutnie - to ogromnie ważne kompetencje. Problem zaczyna się wtedy, gdy próbujemy wmówić sobie, że dobry lider ma być wyłącznie łagodny, zawsze dostępny, zawsze rozumiejący i nigdy niewymagający.

A przecież prawdziwe przywództwo jest dużo bardziej złożone.

Lider_ka nie może być tylko inspirujący_a

Podczas panelu rozmawialiśmy o modelu LVI - Leadership Versatility Index - który opiera się na bardzo ciekawej idei: skuteczny lider nie funkcjonuje na jednym biegunie.

Porusza się pomiędzy przeciwieństwami.

Z jednej strony powinien być:

• angażujący,

• wspierający,

• rozwijający ludzi,

• słuchający.

Ale z drugiej:

• stanowczy,

• decyzyjny,

• wymagający,

• potrafiący forsować trudne decyzje.

I dokładnie tak samo wygląda druga oś:

• strategiczny,

• wizjonerski,

• myślący o przyszłości,

ale jednocześnie:

• operacyjny,

• skuteczny,

• potrafiący dowozić,

• organizować codzienność firmy.

To bardzo dojrzałe spojrzenie na przywództwo. Bo życie organizacji nie jest czarno-białe.

Empatia bez wymagań nie jest przywództwem

To zdanie bardzo mocno wybrzmiało we mnie po tej dyskusji. Mam czasem poczucie, że współczesne organizacje - trochę ze strachu przed „toksycznym managementem” - zaczęły wpadać w drugą skrajność. Liderzy boją się stawiać granice. Boją się trudnych rozmów. Boją się wymagać. Chcą być lubiani.

Tymczasem rolą lidera nie jest wyłącznie tworzenie dobrej atmosfery. Rolą lidera jest również:

• podejmowanie decyzji,

• branie odpowiedzialności,

• dbanie o wynik,

• ochrona organizacji,

• reagowanie wtedy, gdy coś nie działa.

I mówię to jako osoba, która od lat bardzo mocno podkreśla znaczenie człowieka w biznesie. Naprawdę wierzę, że można budować firmy z ludzką twarzą. Ale dojrzałe organizacje nie powstają wyłącznie na emocjach i dobrej energii. Potrzebują także odwagi, konsekwencji i odpowiedzialności.

Młodzi liderzy/młode liderki nie chcą już zarządzać tak jak kiedyś

To był chyba jeden z najciekawszych wątków całej rozmowy.

Młode pokolenie bardzo świadomie odrzuca wiele starych modeli zarządzania:

• kulturę strachu,

• mikrozarządzanie,

• ciągłą kontrolę,

• pracę kosztem życia prywatnego,

• ego budowane stanowiskiem.

I bardzo dobrze, ale jednocześnie widzę, że wielu młodych liderów mierzy się dziś z ogromnym wyzwaniem:

• jak być ludzkim liderem, nie tracąc przy tym skuteczności?

• jak wspierać ludzi i jednocześnie egzekwować?

• jak budować partnerskie relacje i nadal pozostawać liderem?

• jak być blisko ludzi, ale nie zatracić granic?

I właśnie dlatego tak bardzo spodobał mi się model wszechstronnego przywództwa. Bo on nie każe wybierać jednej strony. On pokazuje, że dojrzałość lidera polega na umiejętności integrowania pozornych przeciwieństw.

Największym wyzwaniem lidera/liderki jest zarządzanie sobą

Im dłużej pracuję z menedżerami, właścicielami firm i zespołami, tym mocniej widzę, że największym wyzwaniem przywództwa wcale nie jest zarządzanie ludźmi.

Największym wyzwaniem jest umiejętność zarządzania samym sobą.

• Własnym ego.

• Własnymi emocjami.

• Potrzebą kontroli.

• Potrzebą bycia lubianym.

• Lękiem przed konfliktem.

• Presją wyniku.

• Zmęczeniem.

Bo bardzo często nasze największe atuty - jeśli nie są świadomie zarządzane - stają się naszym największym ograniczeniem.

I być może właśnie na tym polega dziś prawdziwie dojrzałe przywództwo.

Nie na perfekcji. Nie na budowaniu wizerunku idealnego lidera. Ale na umiejętności świadomego poruszania się pomiędzy ludźmi, wynikiem, emocjami, odpowiedzialnością i zmianą. A to wymaga już nie tylko kompetencji. To wymaga dojrzałości.

Jeśli jesteś liderką lub liderem i czujesz, że…

• utknęłaś/utknąłeś pomiędzy empatią a egzekwowaniem,

• próbujesz budować zdrową kulturę organizacyjną, ale jednocześnie dowozić wynik,

• zarządzasz ludźmi, którzy oczekują dziś zupełnie innego stylu przywództwa niż jeszcze kilka lat temu,

• awansowałaś/awansowałeś i nikt realnie nie przygotował Cię do tej roli,

• albo po prostu chcesz rozwijać swoje przywództwo bardziej świadomie i dojrzale -

zapraszam Cię na nasze sesje mentoringowe i programy rozwojowe dla liderów.

W HR We Go pracujemy z liderami, menedżerami i właścicielami firm bardzo praktycznie. Bez korporacyjnych sloganów i „instagramowego przywództwa”. Rozmawiamy o prawdziwych wyzwaniach:

• odpowiedzialności,

• komunikacji,

• konfliktach,

• zarządzaniu zespołem,

• granicach,

• skuteczności,

• kulturze organizacyjnej,

• i budowaniu firm, które jednocześnie dbają o ludzi i potrafią osiągać wyniki.

Bo dojrzałe przywództwo nie polega na byciu idealnym.

Polega na tym, żeby umieć prowadzić ludzi odpowiedzialnie, świadomie i po ludzku.